Między posiłkami. Apetyt na Paryż

\n\nA. J. Liebling (1904-1963) twierdził, że sens w życiu mają tylko dwie rzeczy – jedzenie i miłość (w tej kolejności). W „Między posiłkami...” oddaje się tym dwóm pasjom. Współcześni foodies nie mają szans dorównać mu w sztuce spożycia, a dietetycy z pewnością umieściliby ten tom na liście ksiąg zakazanych. Ilość i różnorodność zjadanych przez Lieblinga mięs, oceniana z dzisiejszej perspektywy, graniczy z absurdem. Jest to jednak przede wszystkim skrząca się lekko sarkastycznym humorem książka opowiadająca o Paryżu, jego mieszkańcach i końcówce fin de siecle’u, której to epoce Liebling oddaje cześć podczas coraz obfitszych uczt. \n\n \n\nZ posłowia tłumaczki: \n\nKoledzy z „New Yorkera” nieraz o świcie zastawali go w redakcyjnej łazience: rozebrany do pasa odprawiał poranne ablucje, po nocy stukania w maszynę. Wszystkiego ciekawy, fantastycznie oczytany, Liebling był gawędziarzem, nie zaś popisującym się, nudnym erudytą. W latach 1926–1927 pod pretekstem studiów na Sorbonie odbywał własny staż w świetnych, choć zwykle niedrogich restauracjach. Jak pisał James Salter, „niczym kawałki wstążek i błyskotki, które sroka przynosi do gniazda, Liebling gromadził rzeczy odrzucone, które niosą emocjonalny ładunek, fragmenty fantastycznego i znikającego miasta, tego samego, które pokochali Hemingway i Gertrude Stein, miasta w latach dwudziestych wyczerpanego po czterech latach krwawej wojny i zmęczonego pomimo ostatecznego zwycięstwa. Twarz miało jeszcze czarującą, ale cera straciła świeżość, a na czole i wokół ust pojawiły się delikatne zmarszczki”. \n\n \n\nFragment książki: \n\nW okresie heroicznym, przed pierwszą wojną światową, zdarzali się panie i panowie, którzy oprócz sutego obiadu i wspaniałej kolacji, spożywali jeszcze obfite souper po teatrze albo innych wieczornych rozrywkach. Znałem kilku ostatnich świadków tej epoki, osiemdziesięciolatków, którzy zachowali doskonały apetyt, a dobry humor ich nie opuszczał – byli żywotni, uszczypliwi i nie skarżyli się na wrzody, których można się nabawić od zamartwienia się o zdrową dietę – ale we Francji nie mieli naśladowców, odkąd lekarze odkryli istnienie ludzkiej wątroby. Od tej pory życie we Francji w coraz większym stopniu kręci się wokół tego organu, a małostkowa ostrożność zastąpiła dawną dezynwolturę; wątroba okazała się ostoją mentalności Maginota. \n\n

Warto wiedzieć o książce Między posiłkami. Apetyt na Paryż

Abbott Joseph Liebling – gawędziarz z pasją i kulinarny obieżyświat

W świecie literatury kulinarnej niewielu autorów potrafi oddać atmosferę Paryża z taką pasją i autentycznością jak Abbott Joseph Liebling. Jego gawędziarski styl sprawia, że czytelnik ma wrażenie, jakby sam wędrował ulicami międzywojennej stolicy Francji, z każdą stroną odkrywając nowe smaki i zapachy. Liebling, znany ze swojego zamiłowania do dobrego jedzenia i picia, nie tylko relacjonuje swoje kulinarne doświadczenia, ale również wzbogaca je o osobiste refleksje i anegdoty, które nadają jego twórczości niepowtarzalny charakter. Jego opowieści przenoszą nas do czasów, gdy Paryż był miejscem spotkań artystów, myślicieli i smakoszy, tworząc niezatarte wrażenie na każdym, kto ma przyjemność zasiąść do lektury.

Liebling, będąc zarówno pisarzem, jak i kulinarnym obieżyświatem, gromadził wspomnienia z paryskich restauracji, które w jego oczach były nie tylko miejscami spożywania posiłków, ale i prawdziwymi pomnikami kultury. Jego umiejętność opowiadania o jedzeniu sprawia, że nawet najbardziej przyziemne potrawy nabierają magii i stają się częścią większej opowieści o Paryżu, który zniknął w mroku historii. Warto zanurzyć się w tę literacką podróż, aby zrozumieć, jak jedzenie i kultura splatają się ze sobą w sposób, który czyni każdy kęs niezatartego wrażenia.

Humor i anegdoty w książce Między posiłkami. Apetyt na Paryż – smakowita podróż przez paryskie restauracje

"Między posiłkami. Apetyt na Paryż" to nie tylko przewodnik po kulinarnych szlakach, ale również skarbnica humorystycznych anegdot, które wciągają czytelnika w wir paryskiego życia. Liebling nie boi się żartować i wprowadzać rubasznych spostrzeżeń, które czynią jego opowieści niezwykle angażującymi. Każda strona emanuje emocjami, które sprawiają, że przenosimy się do lat 20. i 30. XX wieku, kiedy to paryskie restauracje były miejscem nie tylko kulinarnych odkryć, ale i spotkań towarzyskich, w których rodziły się nowe przyjaźnie.

Przez pryzmat osobistych przeżyć autora możemy odkrywać zapomniane smaki oraz niezwykłe postacie, które przewijały się przez paryskie lokale. Opisując swoje przygody, Liebling potrafi zaskoczyć czytelnika zarówno wnikliwością obserwacji, jak i błyskotliwym humorem. Każda anegdota to jakby mały kawałek Paryża, który nie tylko bawi, ale również skłania do refleksji nad dynamiką życia w tym niezwykłym mieście. Warto oddać się tej smakowitej podróży, by poczuć, jak historia kulinarna łączy się z osobistymi doświadczeniami autora.

Paryż lat 20. i 30. – nostalgiczna lekcja historii i kultury kulinarnej według Abbott Joseph Lieblinga

Paryż lat 20. i 30. XX wieku to czas, który na zawsze pozostanie w pamięci jako epoka wyjątkowej kreatywności i rozkwitu kultury. W "Między posiłkami. Apetyt na Paryż" Abbott Joseph Liebling z niezwykłą precyzją odmalowuje obraz tego miasta, które, mimo że przeżyło wielkie dramaty, wciąż tętniło życiem i pasją do sztuki oraz dobrego jedzenia. Jego opowieść to swoista lekcja historii, w której kulinarne preferencje mieszkańców stają się odzwierciedleniem szerszych zjawisk społecznych i kulturowych.

Liebling ukazuje Paryż jako miasto niekończących się możliwości, w którym każda restauracja kryje w sobie historie dawnych mistrzów kuchni oraz ich klientów, często będących artystami i myślicielami. Dzięki jego narracji czytelnik ma okazję nie tylko poznać kulinarne dziedzictwo Francji, ale również zrozumieć, jak jedzenie łączy ludzi oraz jak wpływa na ich życie. Książka staje się więc nie tylko przewodnikiem po smakach, ale i refleksją nad tym, co znaczy być częścią tak niezwykłej kultury.

Zanurzenie się w świat Lieblinga to podróż, która nie tylko zaspokaja apetyt na Paryż, ale także otwiera drzwi do zrozumienia tego, jak ważne jest pielęgnowanie tradycji kulinarnych w kontekście historii. Dla każdego miłośnika literatury faktu, a zwłaszcza dla frankofilów, "Między posiłkami. Apetyt na Paryż" to lektura obowiązkowa, która dostarcza nie tylko wiedzy, ale i emocji.