Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka z niepełnosprawnością wzroku – w kręgu diagnozy i terapii

Małe dziecko z niepełnosprawnością wzroku wymaga wyjątkowo starannie zorganizowanej opieki, ukierunkowanej przede wszystkim na pomoc w wypracowaniu mechanizmów kompensujących braki sensoryczne oraz zapobieganie zakłóceniom w interakcjach z rodzicami. Zgodnie z paradygmatem aktualnie rekomendowanym w obszarze wczesnego wspomagania rozwoju oddziaływania pomocowe i wspierające koncentrują się na całym systemie rodzinnym. Działania diagnostyczne i terapeutyczne realizowane są w środowisku domowym w ścisłej współpracy z rodzicami, którzy uznawani są za głównych ekspertów w obszarze wszelkich spraw związanych ze swoim dzieckiem. Podstawowym zadaniem specjalistów jest identyfikacja sił, zasobów rodziny i budowanie jej potencjału, a więc udzielanie wsparcia i pomocy w sposób umożliwiający nabycie kompetencji niezbędnych do samodzielnego rozwiązywania sytuacji trudnych.