Transport wodny śródlądowy w UE – studium ewolucji polityk publicznych

Celem niniejszego opracowania jest identyfikacja działań prowadzonych na poziomie Unii Europejskiej, jak również wybranych państw Wspólnoty, które mają za zadanie wspierać rozwój bądź utrzymanie dotychczasowej pozycji transportu wodnego śródlądowego w systemie transportowym. Wprawdzie może wydawać się zastanawiające, iż poszukiwane będą nie tylko instrumenty, które prowadzą do wzrostu udziału wybranej gałęzi w wykonywanej pracy przewozowej bądź obsługiwanym wolumenie towarów, ale także te, których zadaniem jest w najlepszym wypadku stabilizacja roli branży. Takie podejście wynika w znacznym zakresie z konieczności realistycznego podejścia do bieżących trendów w polityce transportowej będących skutkiem z jednej strony – wysokiej przewagi konkurencyjnej, która w ocenie odbiorców usługi transportowej dysponuje transportem drogowym, z drugiej zaś – istniejących procesów politycznych i strategicznych dotyczących prowadzenia wieloletnich programów inwestycyjnych w obszarze cieków wodnych. To ostatnie wynika z silnej społecznej presji na zachowanie naturalnego stanu cieków wodnych (bądź też odtworzenie tego stanu), priorytetów po stronie władz publicznych w zakresie przede wszystkim ograniczenia występowania stanów nadzwyczajnych bądź też zapewnienia wody na rzecz rolnictwa, przemysłu oraz konsumpcji. A zatem uwzględnienia faktu, iż niestety transport wodny śródlądowy nie znajduje się wśród kluczowych interesariuszy polityk publicznych.